Osmanlı Rus savaÅŸları sırasında Urfa’nın ViranÅŸehir mevkiinde çok kuvvetli nüfuz sahibi Milli aÅŸiret reisi Hamidiye PaÅŸaları’ndan Ä°brahim PaÅŸa’dan devrin PadiÅŸah’ı bir ordu teÅŸkil ederek Erzurum’a gelmesini emretmiÅŸ.

Ä°brahim PaÅŸa da mahiyetindeki aÅŸiretlerden ve diÄŸer aÅŸiretlerden Urfa’nın yerlisinden bir ordu kurarak Diyarbakır üzerinden Bitlis ve MuÅŸ oradan da ilgili yerlerine gitmek üzere yola çıkmışlar.

MuÅŸ’a geldiklerinde Urfa’lı ailenin bir tek çocuÄŸu olan çavuÅŸ vurulmuÅŸ, o ara Urfa’ya göre hava da çok soÄŸukmuÅŸ ve bu nedenle de çok acı çekmekteymiÅŸ. Birliklerini komuta eden Yüzbaşı da o ara baÅŸka bir göreve gitmiÅŸ ve daha dönmemiÅŸ. Durumun vahametinden dolayı yaÅŸamaktan ümidi kesen Urfalı ÇavuÅŸ “Ordumuz gitti MuÅŸ’a dayandı” türküsünü yaparmış. Diliyle ifade edemediÄŸi duygularını türküye dökmüş. Bu savaÅŸa katılan Urfa’lı birçok yiÄŸit ÅŸehit olarak geri dönmemiÅŸtir.

Yöre Ekibi - Urfa

Ordumuz gitti MuÅŸ’a dayandı
Daşı toprağı kana boyandı
Bitlisi gördüm yüreğim yandı

AÄŸlama aney belki gelirem
Ölüm olmazsa seni görürem

Hasan kalası bir uca kala
Etrafı aney canlı kerbela
Yüzbaşım gitti gelmedi hala

AÄŸlama aney belki gelirem
Ölüm olmazsa seni görürem

Estege bindim oldum süvari
Bir anam vardır başı belalı
Bir çavuş düşmüş mavzer yaralı

AÄŸlama aney belki gelirem
Ölüm olmazsa seni görürem